03-07-17

Een heel lief, lief bosuitje


Ik heb geen groene vingers, maar ik besloot toch even naar een tuincentrum te gaan om wat plantjes te halen. Geen groene vingers en soms ook nog eens onhandig. Dat ik is een korte omschrijving van mezelf. Ik liet namelijk de beide plantjes die ik had gekocht vallen. Een tomatenplant en mijn veldsla. De tak brak bijvoorbeeld, een en al drama. Telleurstelling alom. Juist omdat ik niet al te lang kon genieten van mijn tomatenplant die ik best duur vond. Ik zag het als een investering. En daar ging mijn geld en de hoop op nog meer lekkere tomaatjes.

Zie het maar als een stukje groene filosofie, maar volgens mij hebben wij mensen vaak de neiging om op te geven als iets niet lukt. En wat lukt doorgaans niet? De dingen waar we niet goed in zijn. Moeten we opgeven? Natuurlijk niet. Hoe motiveer je jezelf om alsnog aan de slag te gaan met de zaken die je geparkeerd hebt (omdat je toch geen groene vingers hebt)? Ik heb besloten even geen plantjes te kopen (behalve als we het direct kunnen opeten). Ik moest wel denken aan de boeren die weleens een oogst hebben gehad die niet lekker liep. Zij gaan ook door. Af en toe gaat het mis. Dat mag in je incalculeren. Dat zeg ik dan tegen mezelf.

Voor het avondeten had ik ook wat bosuitjes gekocht, omdat het in de aanbieding was (ik geef het eerlijk toe, groenten is duur genoeg). Toen ik thuis aankwam en ging koken, keek ik naar de bosuitjes en had een eureka moment: ik kan dit als plant gebruiken... hergebruiken! Even op internet gekeken en de bosui is makkelijk in onderhoud. Uitermate geschikt voor mij. Het enige nadeel is dat ik het niet helemaal tot de bol of knolletje kan afsnijden. Volgens mij is dat typisch voor de tijd waarin we leven. We eten alles helemaal op zonder aan morgen te denken. Dat is dus fout. Doordat ik hem levend houd, geniet ik er nog meer van (je kunt het overigens afsnijden tot aan het begin van het witte gedeelte). In een paar dagen / weken tijd heb ik mijn bosui voor meerdere dingen gebruikt: lekker op de toastjes, in de salade, in de pastasaus. Erg makkelijk in onderhoud en zo af te knippen. En die groene frisse kleur in de keuken is nog leuk ook!

Investeringskosten: zeker niet meer dan een 1 euro. Ik heb het geld er al een paar keer uitgehaald hoor. Was iedereen en alles maar zo makkelijk als mijn lief, lief bosuitje.

PS Je kunt je bosui gewoon in een laagje water laten staan en hij groeit lekker door. Ik heb er zelf voor gekozen om hem te verpotten, omdat ik vind dat de smaak wat sterker wordt door de grond.
Nog een tip: de bosui (ik heb de neiging om het prei te noemen) afknippen, goed wassen en daarna te snijden in kleine ringetjes. Liefst rauw eten, of in ieder geval niet lang doorbakken of koken.

Ik wist niet eens dat de bosui super gezond is, lees daarom ook: https://groentegroente.nl/groentes/bosui-bereiden/

0 reacties: